حجاب قلبى او را به‌كنار زده و از علم غيب خود به‌او مىفهماند ، و از آنچه از دستبرد تمام افراد جنّ و انس و ملك خارج است او را آگاه و مطّلع مىگرداند . البتّه چون علم غيب خود را بدون تغيير و تبديل و بدون كم و كاست به او مىفهماند ، بنابراين قلب او بايد در مقام عصمت خدا و مصونيّت حضرت او واقع شود ، و گرنه در تلقّى آن علم غيب از خود تصّرفاتى نموده و در اخذ آن دچار انحراف و تبديل واقع خواهد شد ، و اين مرحله عصمت در تلقّى معارف حقّه است . « فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً » « 1 » و نيز پس از تلّقى صحيح ، چون قلب او صافى است ، و از دستبرد شيطان خارج شده است ، لذا آن معارف و علوم كليّه را همان‌طور كه اخذ نموده ، در خود نگاهداشته و تحويل مىدهد ، و اين مرحله عصمت در تبليغ و رسانيدن احكام و معارف است . خداوند از جلو و عقب در اطراف و جوانب قلب او پاسبانانى مىگمارد ، و رَصَد مىگذارد تا القاءآت جنّى و انسى در او اثر نكنند ، و وساوس نفس و ابليس در او راه نيابند ، و اين همان مصونيّت الهى است . چون اگر او را به‌خود واگذارد ، و از حمايت و حفظ او دست بردارد ، مواجه با هزاران آفت خواهد شد ، آن قلب از جميع شرور محفوظ است ، از « شَرِّ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ » ، و از « شَرِّ جَميع ما خَلَقَ » ، و از « شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ و حاسِدٍ إِذا حَسَدَ » نه سحرى مىتواند در او كار كند ، و نه طلسمى ، و نه قدرت نفس امّارهء موجود شريرى ، ابداً در او اثرى نمىگذارد . اگر تمام مخلوقات مجتمع شوند ، و دست به‌دست يكديگر داده بخواهند او را از رويّه و مقصد خود بازدارند ، يا بر خلاف علوم كليّه و معارف حقّه در او تصرّفى كنند ، يا در معلومات و ادراكات او تغييرى دهند ، نمىتوانند ، چون قلب مؤمن در تحت مصونيّت و رَصَد خداوندى قرار گرفته ، و خدا از جلو و از عقب براى حفظ و حراست او موكلّينى را تعيين فرموده است ، براى آنكه او را حفظ كنند ؛ و اين براى آن‌است‌كه آنها رسالات و احكام خدا را درست و صحيح ابلاغ نموده ، و از وظيفهء خود

--> ( 1 ) سوره الجن : 72 - آيه 27 - 28